Purple Hash

Wejście to łagodna i słodka borówka, dojrzała, niemal konfiturowa — nuta, która nie boi się swojej łakomości. Potem ciało bierze zakręt: wyraźny diesel, gazowy, żywiczny, przypominający, że to nie cukierek dla początkujących. Finisz łączy jedno z drugim: okrągły od strony jagody, tnący od strony paliwa. Duet, który na papierze nie powinien zadziałać, a jednak trzyma całą degustację.

Otwórz słoik: borówka na przodzie, natychmiast rozpoznawalna, z tą stroną dojrzałego ciemnego owocu przypominającą syrop jagodowy. Tuż za nią zadomawia się diesel — gazowy, niemal benzynowy, nigdy nie miażdżąc słodkiej nuty. Nos dwupoziomowy, gęsty, nie pozostawiający wątpliwości co do ładunku terpenowego. Zamknięty słoik robi swoje; otwarcie jest wydarzeniem.

Elastyczna konsystencja, drobne ziarno, głęboka purpurowa szata z fioletowymi refleksami zmieniającymi się wraz z kątem światła — pigmentacja pochodzi z samego kwiatostanu, nie ze sztuczki. W dotyku szybko mięknie pod palcami, plastyczna, jak dobra żywica być powinna. Gotowa do obróbki, gotowa do skruszenia, gotowa do palenia bez wysiłku.